ผญาอีสาน อย่าสิไลลืมถิ่น มูลมังแต่ครั้งเก่า

อย่าสิไลลืมถิ่ม มูลมังแต่ครั้งเก่า

อย่าสิลืมฮีตเค้า คนเก่าเพิ่นสั่งสอน 

ให้ซ่อยเสริมเติมแต้ม แนมหา มาคืนครอบ

แปลงระบอบแบบเบื้อง ให้เฮืองล้ำอย่าต่ำถอย ฯ

คำแปล อย่าลืมวัฒนธรรมแต่ครั้งเก่า ที่ปู่ย่าตายายสั่งสอนมา ให้ช่วยกันส่งเสริมพัฒนาให้กลับมาเหมือนเดิม อย่าให้สูญหายไป

ผญาอีสาน อย่าได้ติกันหลายเด้อ เบิ่งแนมจะของนำแน่

อย่าได้ติโทษท้วง ปวงหมู่หมูหมา

มันบ่เห็นแนวกิน บ่แล่นวนเวียนอ้อม

ติแต่แมงวันฮ้าย ตอมโตอยู่โผ้โผ่

โตหากเหม็นอู่อู้ สิติได้ฮ่อมใด ..ซั่นแหล่วววพี่น้องเอ้ยย

ผญา บุญบุญนี้บ่มีไผปุนแจก

พระสงฆ์รับบาตร อันเป็นภาพเก่าแก่ ที่หาดูได้ยากแล้ว

อันว่า บุญบุญนี้

บ่มีไผ ปุนแจกกันแหล่ว

มันบ่แหกออกได้ ดอกคือไม้ผ่ากลาง

คือจังเฮากินข้าว เฮากิน เฮากะอิ่ม

มันบ่ฮ่อนไปอิ่มท้อง

เขาพู้น เผิ่นบ่ได้กิน ซั่นแหล่ว…

ผญาอีสาน เสกฝ้ายผูกแขน

สาธุเด้อ … ฝ้ายเส้นนี้

ฝ้ายพระพรหม เทวา เจ้าที่ มาปกปักรักษา

ผูกแขนเบื้องซ้าย ให้ขวัญเจ้ามา

ผู้แขนเบื้องขวา ให้ขวัญเจ้าอยู่

ให้โซคดี มีซัย ไปทางใกล้ทางไกล

อยู่รอด ปลอดภัย

ความเจ็บ อย่าให้ได้ ควมไข้ อย่าให้มีเด้อ.. คำเด้อ นางเด้อ…

…​คำเว้า ที่หลวงพ่อมหาเทพ ใช้ประจำมา 15 ปี… เพื่อให้กำลังใจลูกหลานเด้อ